Authentiek toetsen: theoretische achtergrond en bronnen

Op deze pagina lees je de theoretische basis onder onze benadering van authentiek toetsen. We verbinden Biesta’s doeldomeinen van onderwijs, de zelfdeterminatietheorie van Ryan & Deci en het concept educatief authentieke toetsing van Quinlan met de UvA-onderwijsvisie op academisch burgerschap. Je vindt hier ook de belangrijkste bronnen om deze ideeën verder te verkennen.

De benadering van authentiek toetsen die we hebben beschreven is gebaseerd op werk over onderwijskundige doeldomeinen, studentmotivatie en educatief authentieke toetsing.

Biesta’s doeldomeinen van onderwijs

Biesta (2009) beschrijft drie doeldomeinen van onderwijs:

  • kwalificatie (kennis en vaardigheden)
  • socialisatie (deel gaan uitmaken van tradities en gemeenschappen)
  • subjectificatie / persoonsvorming (uitgroeien tot een autonoom, verantwoordelijk persoon)

De UvA-onderwijsvisie, met ‘academisch burgerschap’ als leidend principe, sluit hierbij aan en streeft ernaar kritische, maatschappelijk betrokken denkers te vormen die wetenschappelijke kennis koppelen aan maatschappelijke verantwoordelijkheid.

Zelfdeterminatietheorie (Ryan & Deci)

De zelfdeterminatietheorie van Deci & Ryan (2000) onderscheidt drie fundamentele psychologische behoeften voor intrinsieke motivatie: competentie, autonomie en verbondenheid. Authentiek toetsen kan deze behoeften ondersteunen door realistische en betekenisvolle opdrachten, keuzevrijheid en authentieke publieken en samenwerkingsvormen die verbondenheid met anderen, de discipline en de samenleving bevorderen.

Educatief authentieke toetsing (Quinlan et al.)

Quinlan et al. (2024) introduceren het concept van educatief authentieke toetsing (‘educationally authentic assessment’). Zij benaderen authenticiteit vanuit de betekenisvolle betrokkenheid van studenten bij hun leerproces en onderscheiden:

verschillende typen authentieke uitkomsten (professioneel, maatschappelijk, disciplinair, ontwikkelingsgericht) ontwerpkenmerken die betekenisvolle betrokkenheid bevorderen, zoals cognitieve stimulatie/uitdaging, praktische waarde/realisme, nieuwigheid, culturele gevoeligheid, interactie met peers en keuzevrijheid.

Bronnen

  • Biesta, G. Good education in an age of measurement: on the need to reconnect with the question of purpose in education. Educational Assessment, Evaluation and Accountability 21, 33–46 (2009). https://doi.org/10.1007/s11092-008-9064-9
  • Ryan, R. M., & Deci, E. L. (2000). Self-determination theory and the facilitation of intrinsic motivation, social development, and well-being. American Psychologist, 55(1), 68–78. https://doi.org/10.1037/0003-066X.55.1.68
  • Quinlan, K. M., Sellei, G., & Fiorucci, W. (2024). Educationally authentic assessment: reframing authentic assessment in relation to students’ meaningful engagement. Teaching in Higher Education, 30(3), 717–734. https://doi.org/10.1080/13562517.2024.2394042
  • McArthur, J. (2023). Rethinking authentic assessment: work, well-being, and society. Higher Education 85, 85–101. https://doi.org/10.1007/s10734-022-00822-y
  • Ashford-Rowe, K., Herrington, J., & Brown, C. (2013). Establishing the critical elements that determine authentic assessment. Assessment & Evaluation in Higher Education, 39(2), 205–222. https://doi.org/10.1080/02602938.2013.819566
  • Forsyth, H., & Evans, J. (2019). Authentic assessment for a more inclusive history. Higher Education Research & Development, 38(4), 748–761. https://doi.org/10.1080/07294360.2019.1581140